Protestantse Kerk in Nederland
Protestantse gemeente te Wichmond
 
 
Vanuit de pastorie Vanuit de pastorie
Afgelopen zondag in de kerk hoorden we tijdens de zangdienst een mooi verhaal.  Het ging over een trouwe kerkganger die om een of andere reden een keertje de zondagse dienst oversloeg.  Niets aan de hand, volgende week ga ik gewoon weer, dacht hij. Maar de zondag erop was er weer een reden om niet te gaan. En de week daarop ook.  En wat krijg je me nou, ineens was de kerkgang eruit! Na al die jaren iedere zondag de dienst te hebben bezocht ging hij gewoon niet meer. Ja, want eigenlijk was de zondag zonder kerkgang zo gek nog niet. Je kon tenminste een beetje uitslapen, of achterover leunen in je makkelijke stoel en naar de televisie kijken, hour of power is ook een belevenis, en daarna lekker koffie zetten en de krant lezen…  Nee, het viel zeker niet tegen.  Maar wat gebeurde er?  Juist, de dominee kwam langs.  “O, eh, komt u binnen dominee, ik had u eigenlijk wel verwacht, gaat u zitten, het is koud, komt u bij de open haard.” Nu zat ik achterin in de kerk heel aandachtig naar dit verhaal te luisteren, lezer, want, u begrijpt wel, ik zag mezelf in dit verhaal, en ik dacht, ja, en nu voor de dominee een borreltje, daar zal die niet nee tegen zeggen, en dat maakt het praten wel wat makkelijker. Maar die wending nam het niet.  In plaats daarvan zetten beiden zich in een stoel bij de haard, het kerklid wachtend op wat de dominee te zeggen had - nou, hij zag het natuurlijk al aankomen, en had zijn verweer paraat.  Maar de dominee zei niets.  Hij staarde naar de dansende vlammen.  Na een poosje pakte hij  met een tang een stuk brandend hout uit het vuur, legde het aan de rand, zodat het afkoelde en zijn gloei verloor en er nogal verlaten en nutteloos bijlag.  Weer een lange  stilte. Vervolgens pakte de dominee  dezelfde tang en zette het stuk hout terug bij de vlammen, waar het al gauw weer ging gloeien.   Daarna stond hij op, pakte zijn jas, schudde zijn kerklid de hand en liep richting de deur. De ander was meegegaan.  Bij het opendoen zei hij:  “Dank u, dominee, dank u voor de vurige preek! Volgende week ziet u me weer in de kerk.” Zo eindigde het. 
Lezer, hier moest ik gaan nadenken. Allerlei gedachten gingen door mijn hoofd.  Ik vroeg me af, voor wie is dit verhaal?  Is dit verhaal soms voor mij bedoeld?  Ben ik verkeerd bezig in de gemeente?  Is mijn stijl te veel ijdel gepraat en niet genoeg symbolische handeling?  Het is geen winter, maar zal ik misschien naar mijn kerkgangers toegaan, naar voormalige trouwe kerkgangers, allen die in de tijd van ds Fortgens nog gingen, of zij die recenter de kerkgang hebben laten varen, zal ik naar ze toegaan en stil bij hen gaan zitten in de huiskamer en dan de vaas met bloemen pakken die daar op tafel staat en er een bloem uit halen en die naast de vaas neerleggen, en zal ik dan een poosje weer stil zijn, nee, niets zeggen, helemaal stil zijn,  en vervolgens de bloem pakken en die voorzichtig weer terug zetten, in die vaas met water? En zal die voormalige kerkganger dan tegen mij zeggen: “Dank u dominee, dank u voor de verkwikkende preek, volgende week…”?  Of is dit verhaal helemaal niet voor mij bedoeld? Nee, natuurlijk niet, stommeling, dit verhaal is voor die kerkganger die daar schuin voor je zit en die er  nu al over na denkt om volgende week maar eens een keertje over te slaan, want dan heeft die dit, en de week daarop ook, want dan heeft die dat, totdat de regelmaat eruit is, totdat die nooit meer gaat … Dat is het! Die zal zich het verhaal herinneren en het zal hem sterken tegen de verleiding. En laat ik eerlijk zijn, lezer, misschien ben ik die kerkganger wel.  Zal ik nog gaan als het niet meer hoeft, als ik met pensioen ben?  En zal er dan een dominee bij mij langs komen, een oud-collega, en zal zij mij zo weten te raken met een symbolische daad dat ik haar dankbaar zal zijn en de oude draad weer op zal pakken?
Voor wie is dit verhaal?  Het mooie van een verhaal is dat het zijn gang gaat en verschillende dingen doet.  Met verschillende mensen.  Lezer, is dit verhaal voor u? Herinnert u zich die warmte van de kerk van toen? Of de verkwikking van het samenzijn rondom Gods woord? 
 
terug
 
 
 
 

Dienst
datum en tijdstip 09-04-2020 om 20.00 uur
Witte donderdag
meer details

Dienst
datum en tijdstip 10-04-2020 om 20.00 uur
Goede vrijdag
meer details

Dienst
datum en tijdstip 12-04-2020 om 10.00 uur
1e Paasdag
meer details

Dienst
datum en tijdstip 19-04-2020 om 10.00 uur
meer details

 
Stand van zaken en richtlijnen coronavirus in en rondom kerk en gemeente

In verband met de toestand rondom het coronavirus (COVID-19) heeft de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) donderdagmiddag 12 maart j.l. richtlijnen uitgevaardigd met betrekking tot de wijze van handelen in en om de kerk en gemeente in de komende weken.

Wij raden u aan om steeds de de actuele informatie van de Rijksoverheid en het RIVM via de media te volgen en zo mogelijk te bekijken op de website: https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/coronavirus-covid-19

Voor de regionale situatie kunt u de site van de GGD in uw regio bekijken: https://www.ggd.nl/

Het landelijke bureau van de PKN informeert de gemeenten, kerkenraden en het publiek via de eigen website: https://www.protestantsekerk.nl/nieuws/richtlijnen-rondom-het-coronavirus/

De kerkenraad houdt zich zeker gedurende deze crisis zoveel mogelijk aan alle adviezen en richtlijnen in het belang van de volksgezondheid.

Over de maatregelen die wij binnen onze eigen gemeente hebben genomen en/of nog zullen nemen kunt u lezen op onze website.
Wij proberen de informatie steeds te actualiseren zodra daar aanleiding toe is.


 

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.