Protestantse Kerk in Nederland
Protestantse gemeente te Wichmond
 
 
In het buitenland In het buitenland
De afgelopen periode mocht ik twee keer een buitenlandse kerkdienst meemaken. Altijd weer bijzonder, aan de ene kant is vaak de liturgie heel herkenbaar, maar er gaan ook dingen anders dan bij ons. De eerste kerkdienst  was eind mei in East Lansing, Michigan, de Verenigde Staten. Ik was daar voor een congres over het gebruik van kunstlicht voor de teelt in kassen. Het congres vond plaats op de campus van de universiteit, en op loopafstand waren minimaal 4 verschillende kerken. Een collega uit Wageningen die al een dag eerder aangekomen was, had z’n oog laten vallen op The Peoples Church en dat sprak mij ook wel aan: een kerk die zich ‘interdominial’ noemt, een beetje van Baptisten, een beetje van Methodisten, dus zeg maar algemeen protestants. We werden welkom geheten door een ouderling en koffie werd er voorafgaand aan de dienst al gedronken. De liturgie meldde dat iedereen welkom was. En stond er: “voor ouders met kinderen, weest u ervan bewust dat geluiden en heen en weer wippen tekenen zijn van een levende en groeiende kerk, uw hele familie is welkom”. Er waren inderdaad diverse gezinnen met jonge kinderen in de kerk maar storend was dat geenszins. Je kreeg inderdaad de indruk, hier zit toekomst in. In de dienst werd in het bijzonder aandacht besteed aan de zes scholieren uit deze gemeenschap die hun eindexamen hadden gedaan. Ze gingen nu een nieuwe levensfase in, veelal studeren in een andere staat ver weg van ouders en geboortegrond. Helemaal aan het eind van de dienst werd er ook nog een 1-jarig meisje gedoopt. De doop was vergelijkbaar met die bij ons, maar daarna liep de voorganger samen met de ouders en met het kind op de arm de hele kerk door om het kind aan iedereen te laten zien.
De kerkdienst was een bijeenkomst waarbij we ons welkom voelden en iets van ‘de wereldwijde kerk van Christus’ konden  ervaren

Een minder goede ervaring met Christendom in de Verenigde Staten volgde ’s middags. Er was een soort braderie/zomermarkt en ergens in het midden daarvan stonden een aantal ‘Christenen’ met spandoeken. Toen ik er langs kwam stond er een van hen al schreeuwend te verkondigen dat als de mensen zich niet bekeerden, ze allemaal naar de hel zouden gaan. Er was dan geen redding meer mogelijk. Het had een zeer afstotend effect op mij, en ik kan me niet voorstellen dat op deze wijze er ook maar 1 iemand voor de goede boodschap, het evangelie, gewonnen wordt.

De andere buitenlandse kerkdienst was de trouwdienst van oud-student en vriend Dimitrios op het eiland Kreta begin juli. Een grootse huwelijksviering, met aansluitend ook nog het dopen van hun 2-jarige zoon Nicolas. Een Grieks-Orthodoxe viering. De kerk was zo klein dat het bruidspaar de kerk, waarin prachtige ikonen hingen,  inging, maar er vrijwel meteen aan de zijkant weer uitkwam zodat de viering op het grasveld kon plaatsvinden en de vele gasten er ook wat van konden zien. Het enige wat ik van deze dienst kon verstaan was
door een priester gezongen Kyrie eleison, en dat vele malen herhaald. Maar liefst 4 priesters hadden een rol, en alles werd gezongen, ook de schriftlezingen. Opvallend was dat het bruidspaar niet aan het woord kwam, er werd geen trouwbelofte uitgesproken. Toen ik Dimitrios daar later naar vroeg, zei hij dat het zo inderdaad gebruikelijk was. Blijkbaar wordt die trouwbelofte niet uitgesproken, maar na afloop van de dienst werden er wel documenten ondertekend. De Grieks-Orthodoxe kerk is staatskerk, dus trouwen in de kerk telt meteen ook als trouwen voor de burgelijke stand. Aansluitend op deze dienst van ca. 1 uur dus nog de doopdienst van ca. 45 min. Dan mag je in Wichmond toch helemaal niet klagen als de dienst eens een keer iets langer dan een uur duurt? Dopen wordt hier niet afgedaan met een handje water op het voorhoofd. Op een gegeven moment ging een tante met het 2 jarige jongetje even weg, en vervolgens kwam ze met hem poedelnaakt op de arm terug. De priester pakte hem onder z’n ellebogen en de jongen werd 3 x tot aan z’n nek ondergedompeld in een diep doopvont met water en er weer helemaal uitgetrokken. Uiteraard met flink schreeuwen als gevolg. Iemand zei: hij zou er een trauma aan overhouden. Maar na de doop kreeg Nicolas vele kadootjes dus misschien is dat toch vooral wat ie er van zal onthouden.

Ep Heuvelink

 
terug
 
 
 
 

Kerkdienst H.A.
datum en tijdstip 17-11-2019 om 10.00 uur

Kinderoppas: Annet Heuvelink

Uitgangscollecte: college van diakenen
meer details

Kerkdienst laatste zondag Kerkelijk jaar
datum en tijdstip 24-11-2019 om 10.00 uur
Kinderoppas: Janneke Harmsen

Uitgangscollecte: college van kerkrentmeesters
meer details

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.