Protestantse Kerk in Nederland
Protestantse gemeente te Wichmond
 
 
Kerk naar 2025 [T.P. Wiersum]

Kerk naar 2025 [T.P. Wiersum]
       Kerk naar 2025   [T.P. Wiersum]
In april van dit jaar boog zich de generale synode (de landelijke vergadering van de PKN) over het rapport Kerk naar 2025: Een verkenning.  Het rapport werd opgesteld naar aanleiding van een landelijke enquête onder kerkleden.  18000 mensen vulden de enquête in en gaven hun mening over hoe het verder moet de grootste Protestantse kerk in ons land.  Mogelijke scenario’s die het rapport schetst zijn, onder andere, het lichter maken van de bestuursstructuur van de kerk -  bijvoorbeeld de classicale vergaderingen afschaffen.  Ook zouden predikanten op contract kunnen worden aangesteld, met de bepaling dat ze na zoveel jaar (bijvoorbeeld 8) verplicht zouden zijn om van gemeente te wisselen. Dit systeem kent de Methodistische kerk in Engeland. Dominees in die kerk zijn verplicht om na 7 jaar te verkassen. Het zorgt voor telkens weer een frisse impuls in de gemeenten en het houdt de predikanten op scherp! 
 
Wat mij het meest interesseerde in het rapport (op internet beschikbaar – u googelt Kerk op weg naar 2025) was Deel 1: Waarom kerk? En Deel II, Het DNA van de Protestantste kerk.  Die delen zijn niet lang (een paar pagina’s – het hele rapport is maar 17 bladzijden). In het eerste deel, Waarom kerk?, staat dat voor velen de kerk bij gisteren hoort.  “Ze past niet meer bij vandaag. Ze is een vreemd element in een cultuur die bewegelijk is, springerig, innovatief, individualistisch, en die weinig op heeft met oude instituten, vaste  verbanden en versleten zekerheden.  De kerk is ‘uit’, ook als spiritualiteit ‘in’ is.”  Daar wordt in het rapport wel een weerwoord op gegeven, maar ik geef hier mijn eigen mening. Ik vind dat de kerk wel degelijk iets te bieden heeft in de moderne samenleving. Ten eerste onze gebouwen.  Elders in dit blad heb ik al geschreven over goed gebruik van onze kerkgebouwen.  Die hebben een enorme potentie om de mens geestelijk te raken.  Spiritualiteit is ‘in’, zegt het rapport.  De kerken in ons land zijn potentiele bronnen voor die spiritualiteit. Het gaat erom die spiritualiteit beschikbaar te maken aan mensen. Onze mooie gebouwen moeten vrij toegankelijk zijn en er moet in onze kerken een spirituele sfeer hangen. 
 
Ten tweede, inspirerende  kerkdiensten.   Dit zou veel beter kunnen dan de kerk gewend is te doen. Een mooie dienst is een dienst die gezamenlijk door een brede groep mensen in elkaar is gezet en waar goed is over na gedacht, waar de verschillende talenten die mensen hebben ingezet worden. We moeten niet alleen meer voldoen met een “one-man show”, met een kerkdienst geleid door een predikant die als de geroutineerde  professional naar binnen wordt gehaald  waar kerkgangers alleen maar passief naar luisteren. Af en toe is dit goed, maar de gemeente heeft genoeg talenten in huis om het  allemaal zelf te doen en zelf doen brengt veel meer voldoening.  Iedere kerkdienst moet een spirituele beleving zijn die mensen raakt.
 
Een derde is de kerk als gemeenschap.  Je ziet het bij de koffie na onze diensten. De kerk is een stichter van gemeenschap en moet dat doen op een laagdrempelige en liefdevolle manier.
Aan dit alles is te werken – aan ons gebouw, aan onze diensten en aan onze gemeenschapsleven, en we zijn er in Wichmond goed mee bezig, denk ik.
One wheel on my wagon…
In deel II van het rapport komen we de vraag tegen:  Wie hoort er bij een gemeente?  Terecht staat er in het begin van dit hoofdstuk:  “Voor een groot deel leven we in de kerk als erfgenamen.” We zijn lid omdat we kinderen zijn van een lange rij generaties die met de kerk verbonden was. De meesten van ons werden als kind gedoopt. Wat mij zorgen baart is dat dit niet meer vanzelfsprekend is.   We geven het niet meer automatisch door zoals het aan ons werd doorgegeven. Ik ben hier sinds 18 maanden predikant en ik heb maar een kind gedoopt en geen één catechisant op belijdenis voorbereid.  Reed vroeger de kerk  op vier wielen (doop, belijdenis, huwelijksinzegening, uitvaart) dan lijkt het erop alsof we vandaag maar een wiel overhouden –het laatste.  Het doet denken aan het  lied van de New Christy  Minstrels uit de jaren 60 van de vorige eeuw:  Three wheels on my wagon [te beluisteren op Youtube]. De kar wordt achtervolgd en gaandeweg verliest die zijn wielen. Het derde couplet luidt: (One wheel on my wagon, but I’m still rolling along. Them Cherokees are after me… but I’m singing a happy song!”

Dat lied eindigt niet zo goed.  Er wordt nog wel gezongen, maar het is voorbij. Ze worden door de Indianen ingehaald.  Daarom doe ik een oproep aan ouders: laat uw kinderen dopen. Ik hoor vaak:  We laten ons kind straks zelf kiezen.  Maar wie kiest er voor het christelijk geloof?  Dat doet niemand. Want wat is het christelijk geloof?  Het is een overgave aan Christus. Het is een weggeven van je autonomie en je vrijheid  en je stellen onder de heerschappij van een ander.  Het rapport zegt, terecht:  “Dat doet wat met je leven en hoe je omgaat met bezit, genot, relaties, tijdsbesteding, ziekte en dood, leven en geboorte. Christenzijn is radicaal. Het vraagt om binding, ook met de kerk als geloofsgemeenschap.” Lezer, zou u daarvoor kiezen?  Nee, als er niet voor ons besloten was toen we nog onmondig waren, dan waren we nooit christen geworden. Het is uit puur genade en niet uit een vrije beslissing dat we lid zijn van de kerk. Maar bedenk, lezer: heeft u daar spijt van? Of de meesten onder ons niet. Maar bedenk: heeft u er spijt van dat u lid bent van de kerk?  Nee, natuurlijk niet, want in de praktijk is het allemaal best wel meegevallen. Je hoeft niet zo veel, en er zijn in de kerk nog mooie momenten ook.  Willen we die aan onze kinderen onthouden omdat we zeggen dat ze zelf moeten kiezen?  We maken het ze wel erg moeilijk! Laten we liever de kar herstellen, die vier wielen er weer onder zetten, dan kunnen we veilig verder met z’n allen naar de toekomst en zullen we niet worden ingehaald door de Indianen! 
 
terug
 
 
 
 

Kerkdienst laatste zondag Kerkelijk jaar
datum en tijdstip 24-11-2019 om 10.00 uur
Kinderoppas: Janneke Harmsen

Uitgangscollecte: college van kerkrentmeesters
meer details

Het Brook Duo komt met een nieuw verhaal
datum en tijdstip 12-12-2019 om 20.00

meer details

 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.